ჩრდილოეთ ამერიკა რაღაც მხრივ ჩვენ, ევროპელებს, უსწრებს. იაპონიაც კი, თუმცა ამჟამად რეალურ კრიზისშია. ეს სულაც არ ეხება პროდუქტებს, განსაკუთრებით კი მენეჯმენტის კონცეფციებს. Lean Production, Reingening, Kaizen, Time-based Management ან Shareholder Value საზღვარგარეთული მენეჯმენტის ინოვაციების გრძელი ხაზის თვალსაჩინო წარმომადგენლები არიან.

თუმცა, ევროპული კომპანიები არა მხოლოდ ამერიკელების სწავლებებით იყვნენ აღფრთოვანებულნი; ხშირად არის სკეპტიციზმი, ზოგჯერ კი ღია წინააღმდეგობა. „ადგილობრივ პირობებს არ შეესაბამება“ ან „ეს უბრალოდ მოდური ტალღაა“ იარლიყების გამო, ბევრი კონსულტანტი ვერ ახერხებს ახალი კონცეფციების კომპანიაში სასარგებლოდ დანერგვას. სამწუხაროა, რადგან ბევრ დადებით ასპექტს შეიცავს.

უკან გადახედვისას, ხარისხის მართვის სისტემების კონცეფცია უბრალოდ კონცეფციაა, რომელიც ძირითადად ევროპიდან წამოვიდა და მთელ მსოფლიოში გავრცელდა. ამ კონცეფციის ბოროტად გამოყენება არსებობდა და კვლავაც ხდება. ის ძალიან შესაფერისი იყო ბაზარზე შესვლის ბარიერების შესაქმნელად, რადგან ზედმეტად მკაცრმა რეგულაციებმა მოგვიანებით ბიუროკრატიზაციის ზრდა გამოიწვია.

მაშინ, როდესაც ამერიკაში - სადაც რადიკალური ცვლილებების განხორციელების სურვილი უფრო გამოხატულია - ყველა ტენდენციას მოჰყვება საპირისპირო ტენდენცია, რომელიც ქანქარას საპირისპირო მიმართულებით აბრუნებს, მაგრამ რომლის ბიძგიც მთლიანად აქრობს წინა სისტემის კრიტიკას, ჩვენთან სხვა რამ ხდება. თუ აშშ-ის აღმოსავლეთ სანაპიროდან კონსულტანტები ახლა „ბალანსირებული ქულების ბარათს“ განსაზღვრავენ გამოხატული „აქციონერთა ღირებულების“ შემდეგ, ევროპა აქ ბოლომდე მუდმივობას აჩვენებს - ISO 9001-ის 2008 წლის გადახედვა. თუ ახალია, მაშინ ჩვენ მას სხვა ცნობილი სტანდარტებით შევავსებთ. ისეთი სისტემები, როგორიცაა UMS, SCC, VDA, SMS, KMS, ინდუსტრიის სპეციფიკური მოთხოვნების კატალოგების გარდა, მას შემდეგ „ინტეგრირებული მართვის სისტემას“ IMS უწოდებენ.

მისი კარგად ნაცადებული, მაგრამ ფრთხილად მოდიფიცირებული გამოყენება შეიძლება უდიდესი ძალა იყოს, თუ ჩვენ, ევროპელები, ამას სწორად გავაკეთებთ.